பகை

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil

[edit]

Etymology

[edit]

Cognate with Malayalam പക (paka), Telugu పగ (paga) and Kannada ಹಗೆ (hage).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

பகை (pakai)

  1. hatred, enmity, vengefulness
  2. disagreement, contrariety

Declension

[edit]
ai-stem declension of பகை (pakai) (singular only)
Singular Plural
Nominative பகை
pakai
-
Vocative பகையே
pakaiyē
-
Accusative பகையை
pakaiyai
-
Dative பகைக்கு
pakaikku
-
Genitive பகையுடைய
pakaiyuṭaiya
-
Singular Plural
Nominative பகை
pakai
-
Vocative பகையே
pakaiyē
-
Accusative பகையை
pakaiyai
-
Dative பகைக்கு
pakaikku
-
Benefactive பகைக்காக
pakaikkāka
-
Genitive 1 பகையுடைய
pakaiyuṭaiya
-
Genitive 2 பகையின்
pakaiyiṉ
-
Locative 1 பகையில்
pakaiyil
-
Locative 2 பகையிடம்
pakaiyiṭam
-
Sociative 1 பகையோடு
pakaiyōṭu
-
Sociative 2 பகையுடன்
pakaiyuṭaṉ
-
Instrumental பகையால்
pakaiyāl
-
Ablative பகையிலிருந்து
pakaiyiliruntu
-

References

[edit]
  • University of Madras (1924–1936) “பகை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press